Jest to odmiana unikatowa, często poszukiwana przez kolekcjonerów. Nazywana "niebieski mak". Jest to ciepłolubna bylina pochodząca z Himalajów. Wymaga stanowiska ocienionego, chłodnego, wilgotnego powietrza (zaleca się zraszanie roślin w trakcie wegetacji). Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna o kwaśnym odczynie. Dochodzi do 120 cm wysokości i posiada dekoracyjne kwiaty o średnicy do 12 cm - pojawiają się one w czerwcu i lipcu.

Maki (Papaver)

Maki występuje w strefie klimatu umiarkowanego i subtropikalnego. Odmiany orientalne pochodzą głównie z Kaukazu i Iranu. Preferują glebę żyzną, lekką, pulchną o odczynie zasadowym lub obojętnym. W przypadku ciężkiej gleby konieczne jest zrobienie drenażu. Stanowisko powinno być mocno nasłonecznione. Wiosną lub jesienią możemy wzbogacić ziemię kompostem. Pamiętajmy o odchwaszczaniu i okopywaniu. Maki orientalne zanikają po kwitnieniu, chronią się w ten sposób przed suszą. Z powrotem pojawiają się wraz z krótszymi, chłodniejszymi i deszczowymi dniami.

Najprostszym sposobem rozmnażania jest sadzonkowanie korzeni. Zabieg przeprowadzamy wiosną lub w sierpniu. Odcinamy kilkucentymetrowe odcinki korzenia i sadzimy je pionowo do doniczek następnie przykrywamy wierzch kompostem. Nasiona sieje się wiosną. Są dość odporne na choroby ale często atakują je mszyce.